Op donderdag 20 oktober kocht ik een dagkaart á 19,50 euro en bezocht ik het BredaPhoto festival, samen met twee andere fotografie-liefhebbers. Deze tweejaarlijkse en grootste fototentoonstelling in de Benelux toont verhalen die inspireren, ontroeren, confronteren, nieuwe vragen oproepen en bewijzen dat fotografie hét artistieke medium is dat midden in de samenleving staat.

Van 8 september t/m 23 oktober 2022 was de stad een levensgroot canvas die de foto’s een extra dimensie gaf. BredaPhoto is verspreid over de stad (Grote Kerk, Stadsgalerij, XXL Plein, Backer en Rueb Park, Electron, Chassé Theater, Stokvishallen, Station) met exposities in beeldende kunstinstellingen en buiten in de publieke ruimte, in de vorm van billboards.

Het is handig om een fiets bij je te hebben, want de lokaties liggen wel een eindje uit elkaar. Bij fabriekshal De Faam kon je eventueel een rode stadsfiets lenen. Alles is goed geregeld in Breda.

Deze 7e editie van BredaPhoto was You getiteld en ging over de zelfredzaamheid van de mens. Er wordt een link gelegd naar de Punkgeneratie, die tegen de betutteling van de overheid was. En daarnaast gaat het over de huidige DIY (do-it-yourself) cultuur, waar mensen met behulp van crowdfunding allerlei bedrijfjes en kunstprojecten opzetten en samen naar oplossingen zoeken voor alledaagse problemen. De zogenoemde positieve zelfredzaamheid. Ook zijn er mensen die er bewust voor kiezen om buiten de gevestigde maatschappij te leven; in vrijstaten of communes, off-the-grid.

Lang niet alle exposities spraken me aan, maar er was toch genoeg interessants te zien. Hieronder een aantal tentoonstellingen die ik erg mooi vond.

Natacha de Mahieu - Theatre of Authenticity

Als sociale dieren lijken we vergelijkbare verlangens te hebben: al dan niet beïnvloed door het perfecte beeld van anderen op sociale media. We gaan naar dezelfde plaatsen en doen dezelfde dingen. Theatre of Authenticity is een serie die de manier waarop we reizen en de redenen die we hebben om naar bepaalde plaatsen te gaan bevraagd. Het project gaat over het leven waarvan we dromen, maar ook over het leven dat we op onze beurt laten zien.

Voor het maken van deze serie selecteerde Natacha de Mahieu op basis van het aantal geotags de populairste, natuurlijke plekken op social media. Daar maakt ze binnen een bepaald tijdsbestek tientallen of honderden afbeeldingen die ze vervolgens samenvoegt tot één afbeelding. Met dezelfde tools als gebruikers van sociale media laat ze daarmee fotografie haar objectiviteit verliezen. De Mahieu reduceert de menselijke aanwezigheid tot een textuur, die fragiele maar majestueuze stukjes natuur bedekt.

 Over Natacha de Mahieu

Natacha de Mahieu (1996, Brussel, België) is fotograaf en videograaf. Ze behaalde haar Master aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) in Gent. Natacha heeft een contemplatieve, bedachtzame en soms humoristische benadering ontwikkeld. Haar werk onderzoekt vooral de relatie tussen de mens en zijn omgeving. Haar beelden werden gepubliceerd in onder meer The Guardian, de Volkskrant en De Standaard.

Natacha de Mahieu -  Theatre of Authenticity
Natacha de Mahieu - Theatre of Authenticity
Natacha de Mahieu -  Theatre of Authenticity
Natacha de Mahieu - Theatre of Authenticity

Saba Alizadeh - Light and Soil

In Light and Soil herziet Saba Alizadeh portretten van martelaren die zijn gestorven tijdens de oorlog tussen Iran en Irak - gebruikt voor propaganda door de Iraanse staat - door deze te projecteren in de intieme ruimtes van een huis. Op deze foto's zijn vaak jonge mannen te zien, ooit soldaten in de oorlog, die het leven lieten en martelaren werden. De afbeeldingen van deze mannen worden vaak getoond op posters, billboards en muurschilderingen, waardoor hun gezichten permanent in de openbare ruimte zijn te zien.

Door het beeld van de martelaar naar huis te brengen, biedt Alizadeh een nieuwe manier om naar oorlogsverhalen te kijken. Hij verlegt de focus naar een heropleving van empathie die de kijker ertoe aanzet de individuen te zien die door de oorlog zijn getroffen. Alizadehs projectie van de beelden in een nieuwe en private omgeving, herstelt de menselijkheid van de mannen. Ook geeft hij de families van de martelaren een veilige plek om te herdenken, door de jonge mannen symbolisch terug naar huis te brengen.

Het werk van Saba Alizadeh maakt onderdeel uit van de groepstentoonstelling Space to Breathe, samengesteld door Newsha Tavakolian en te zien in de Grote Kerk Breda.

Over Saba Alizadeh

Saba Alizadeh (1983, Teheran, Iran) is een fotograaf, performer en componist gevestigd in Teheran. Hij heeft een BFA-graad in fotografie van de Azad University in Teheran en een MFA in muziekcompositie van het California Institute of Arts.

 Saba Alizadeh - Light and Soil
Saba Alizadeh - Light and Soil

Tim Hetherington - Sleeping Soldiers

Zonder geweren en oorlogsgeschut zien de slapende Amerikaanse soldaten in de beelden van Tim Hetherington er vredig en bijna kinderlijk uit in hun kwetsbaarheid. Van 2007 tot 2008 volgde Hetherington de inzet van een peloton US Airborne Infantry gestationeerd in de Korengal-vallei in Oost-Afghanistan. Hetherington onthult de breekbaarheid van de soldaten door ze in hun slaap te fotograferen.

Vergelijkbaar met de martelaren van de oorlog tussen Iran en Irak, geportretteerd in de serie van Saba Alizadeh in deze tentoonstelling, voegt Hetherington gelaagdheid toe aan de beelden. Want in het belang van het hooghouden van een collectieve militaire identiteit, wordt juist de persoonlijkheid van de mannen vaak genegeerd. Zulke intieme momenten van ontspanning en tederheid bieden een tegenwicht voor de reguliere reportages die verhalen van alerte soldaten met uitgestreken gezichten laten zien.

Deze serie getuigt van Hetheringtons vermogen om zowel het vertrouwen van de door hem geportretteerde personen te winnen, als ook de kijkers een gevoel van empathie te geven. Het werk van Tim Hetherington maakt onderdeel uit van de groepstentoonstelling Space to Breathe, samengesteld door Newsha Tavakolian en te zien in de Grote Kerk Breda.

Over Tim Hetherington

Tim Hetherington (1970-2011, Liverpool, VK) was geïnteresseerd in het vastleggen van de gevolgen van oorlogsgeweld. Hetherington ontving verschillende prestigieuze beurzen. Zijn aanpak en ideeën over het communiceren van beelden zijn opmerkelijk: hij werkte via verschillende media en distributieplatforms om een ​​zo breed mogelijk publiek te bereiken.

De meerdere producties die voortkwamen uit zijn tijd in Afghanistan in 2007, getuigen van zijn toewijding om ervoor te zorgen dat documentair werk wordt gezien, gehoord, gelezen en gevoeld. Terwijl hij verslag deed van het conflict in Misrata, Libië, kwam Tim Hetherington op 20 april 2011 om in een vuurgevecht.

Tim Hetherington - Sleeping Soldiers
Tim Hetherington - Sleeping Soldiers

Hans van der Meer - Het moet anders - De veranderende wereld van de Nederlandse koe

De kloof tussen de consument en de wereld van de koe is de afgelopen decennia steeds groter geworden. In Het moet anders - De veranderende wereld van de Nederlandse koe denkt Van der Meer na over de melkveehouderij, dierenwelzijn, hightech voedselproductie en de impact daarvan op het milieu. En hij kijkt: de foto's van Van der Meer zijn de aanleiding voor een reeks observaties die de complexiteit van de moderne landbouw belichten.

Daarnaast stelde hij boeren en vernieuwers de vraag hoe het nu verder moet en in welke richting. Op veel van de foto's kijkt de koe ons verbaasd aan. Of heeft ze juist vragen voor ons? Hoe gaan we de toekomst van de voedselproductie vormgeven? En wat is de rol van de dieren daarin? Hans van der Meer woont in het centrum van Amsterdam, maar als zijn vriend Jaap Hemke op vakantie gaat, zorgt Hans voor zijn boerderij. Hij doet dit al bijna twintig jaar. Daardoor is hij in staat twee werelden – de stad en het platteland – met elkaar in gesprek te laten gaan.

Over Hans van der Meer

Hans van der Meer (1955, Leimuiden, Nederland) studeerde fotografie aan MTS in Den Haag en de Rijksakademie in Amsterdam. Hij is vooral bekend van zijn series over amateurvoetbal, Hollandse Velden (1998) en European Fields (2006, uitgegeven door Steidl/MACK). Door middel van fotografie, film en schrijven onderzoekt Van der Meer de wereld om hem heen.

Zijn beelden van amateurvoetbal zijn feitelijk een verkenning van de menselijke natuur en het landschap. Hans van der Meer woont in Amsterdam en doceerde tot 2021 aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Zijn projecten ontstaan in samenwerking met Paradox.

Hans van der Meer - Het moet anders - De veranderende wereld van de Nederlandse koe
Hans van der Meer - Het moet anders - De veranderende wereld van de Nederlandse koe
Hans van der Meer - Het moet anders - De veranderende wereld van de Nederlandse koe
Hans van der Meer - Het moet anders - De veranderende wereld van de Nederlandse koe

Daan Zuijderwijk en Maaike Vergouwe - Nomadland

In 2017 ging kunstenaar en fotograaf Daan Zuijderwijk samen met zijn partner Maaike Vergouwe en hun drie dochters Fenna, Alba en Isolde op zoek naar een andere manier van leven. Ze wilden dichter bij de natuur zijn en een kleinere ecologische voetafdruk. Het gezin verliet Nederland, met een tiny house op wielen, op reis door de verschillende outbacks van Europa. Deze eenvoudige en flexibele levensstijl bleek niet alleen een goede manier om de pandemie het hoofd te bieden, het veranderde ook hun kijk op de samenleving op een fundamentele manier.

Bij BredaPhoto maakten ze een tussenstop en parkeerden ze hun huis op wielen om een tijdelijke tent op te zetten. Het kamp, genaamd Nomadland, dient als een ruimte om hun verhalen te delen. Met deze installatie wil Zuijderwijk de aandacht vestigen op het nomadische perspectief - een frisse blik die de nadruk legt op een nieuwe kijk op de westerse samenleving, en na te denken over huidige en toekomstige uitdagingen.

De installatie omvat zowel beelden uit hun leven als Zuijderwijks conceptuele werken. Deze laatste zijn gemaakt tijdens vele uren wandelen, rennen en klimmen door gevarieerde Europese landschappen 's nachts. Zuijderwijk 'manipuleert' het landschap door lijnen, cirkels, kleur of licht toe te voegen aan zijn visuele vertolkingen in een poging de verborgen aspecten ervan te onthullen. Of juist te benadrukken dat onze perceptie van het landschap een combinatie is van onze zintuigen en verbeeldingskracht.

Daan Zuijderwijk and Maaike Vergouwe

Daan Zuijderwijk (1974, Sassenheim) en Maaike Vergouwe (1978, Zuidzande) studeerden beiden af ​​aan de St. Joost School of Art and Design in Breda. Ze begonnen samen te werken in 2011. Sinds 2017 reizen ze met hun drie dochters door Europa. In 2019 publiceerden Zuijderwijk en Vergouwe het boek ‘Mapping’.

Ilana Bar - Transparências de lar

Ilana Bar biedt een intieme en tedere blik in het dagelijkse leven van een gezin met het syndroom van Down. Hoewel een kijker de toestand van de hoofdpersonen onmiddellijk kan waarnemen, is het verhaal van hun samenzijn en de onderlinge genegenheid het centrale thema van Transparências de lar. Bar maakt de beelden in het landelijke huis van haar familie, waar haar vader verblijft bij twee van zijn broers en zijn zoon, Bars broer, die alle drie het syndroom van Down hebben.

Het idee kwam instinctief op bij Bar in 2009, vroeg in haar carrière. Ze realiseerde zich dat ze zich op haar gemak voelde om zowel portretten als zelfportretten te maken, waardoor haar huis een schilderachtige ruimte werd die diende als achtergrond voor deze beelden. Dit zijn foto's van een unieke familie waarin alle personages met elkaar verweven zijn om hun fotografisch verhaal te vertellen.

De beelden illustreren het bestaan, schoonheid, de overeenkomsten en de verschillen, maar omringd met genegenheid en warmte. Geleidelijk aan verandert het project in een documentair essay die beschouwend naar de familierelaties kijkt, door het prisma van het dagelijks leven.

Over Ilana Bar

Ilana Bar (1988, Atibaia – São Paulo, Brazilië) richt zich via haar projecten en onderzoek op het familiale universum en de affectieve relaties tussen mensen en de ruimte. Ze nam deel aan het International Discoveries VI Fotofest in Houston, Verenigde Staten, in 2017. Ze won de Nera di Verzasca Award, in Zwitserland, in 2018, en de Pierre Verger National Photography Award voor 2016-2017.

Nepal Picture Library - The Public Life of Women: A Feminist Memory project

‘Openbaar’ worden is gezien worden in de geschiedenis. De reis van Nepalese vrouwen van binnen de grenzen van huiselijkheid naar de openheid van het openbare leven is een overgang van obscuriteit naar herinnering. In 2018 richtte de Nepal Picture Library een speciaal vrouwenarchief op, het Feminist Memory Project (FMP). Het bouwt voort op de feministische impuls om het verleden van vrouwen te herdenken in de overtuiging dat het zichtbaar maken van hun geschiedenis de weg naar gelijkheid bevordert.

Het onderdeel The Public Life of Women dat te zien is tijdens BredaPhoto, biedt een alternatief voor de “officiële” geschiedenis van de democratische strijd in Nepal in de afgelopen eeuw. Die strijd wordt gedomineerd door mannen en bakent de participatie van vrouwen af binnen bepaalde voorgeschreven normen op basis van gender. Door deze geschiedenis vanuit het perspectief van vrouwen te bekijken, vestigt de tentoonstelling aandacht op de manieren waarop de toetreding van vrouwen tot de politiek en het openbare leven aanleiding gaf tot nieuwe posities binnen de omtrekken van een door mannen gedomineerde geschiedenis.

Beginnend met de beweging tegen de oligarchie van de familie Rana en hun opgelegde totalitaire regime in het koninkrijk Nepal van 1846 tot 1951, waarvan een groot deel heimelijk plaatsvond in privéruimtes, reizen we door de decennia in een poging om de zichtbaarheid van vrouwen te vergroten in de politieke geschiedenis van Nepal. De collectie toont verder voorbeelden waarin vrouwen politieke strijd leidden, vergaderingen toespraken, opinies publiceerden en sociale normen overtraden.

Nepal Picture Library Nepal

Picture Library is een digitaal fotoarchief dat wordt beheerd door photo.circle – een platform voor fotografie – in Kathmandu, Nepal. Het platform wil een inclusief visueel archief van de Nepalese sociale en culturele geschiedenis creëren. Het dient als een opslagplaats voor materialen die een multiculturele en pluralistische representatie van de Nepalese geschiedenis waarborgen. En op die manier moedigt het diepere en meer betekenisvolle verbindingen met het verleden aan.

Nepal Picture Library - The Public Life of Women: A Feminist Memory project
Nepal Picture Library - The Public Life of Women: A Feminist Memory project
Nepal Picture Library - The Public Life of Women: A Feminist Memory project
Nepal Picture Library - The Public Life of Women: A Feminist Memory project

Conclusie

BredaPhoto wordt doorgaans niet bestormd door een overwegend jong publiek, het is er vrij rustig. Het publiek bestaat voornamelijk uit mensen van middelbare leeftijd. Blijkbaar leeft PhotoBreda minder onder de (jonge) inwoners van de stad. 

Fietsend langs verschillende tentoonstellingen, kan ik concluderen dat de meeste fotoreportages bij BredaPhoto helaas in beeldend opzicht niet erg spannend zijn. Veel series, veelal gemaakt door World Press Photo fotografen, ontstijgen hun journalistieke categorie niet.

Aanraders vond ik bovenstaand benoemde fotografen, die voornamelijk op de buitenlocaties te zien waren (uitgezonderd Saba Alizadeh en Tim Hetherington, die in de Grote Kerk te zien waren). Hun foto's ondersteunden met hun beeldende kracht perfect het thema dat ze moesten uitbeelden en ook technisch was er eigenlijk niets op aan te merken. Zelfs zonder de bijbehorende tekst en uitleg te lezen werd hun thema al duidelijk. 

Reacties (0)

Anderen bekeken ook

Meer artikelen over fotografie

Hij staat voor je klaar!
Oeps... Niet alle gegevens zijn correct ingevuld!
Foto! Clubmagazine Downloaden