Wanneer ik met mijn fotomaatje op pad ga hebben we meestal een lijst met adresjes in een bepaald gebied. Bij urban exploring kan de toegankelijkheid van een locatie met de dag verschillen. Bovendien proberen we zo de kilometers die we rijden zo efficiënt mogelijk te benutten. Als we op een gegeven moment in België van A naar B rijden, stuiten we op een wegomlegging. We volgen de borden maar al snel blijkt dat we niet op de juiste plek kunnen komen.

We proberen de wegomlegging te omzeilen en passeren een huis wat er verlaten uit ziet en waar een brief achter het raam hangt. We stoppen om polshoogte te nemen en zien dat de brief een officiële aankondiging is van de sloop van het pand, wat een paar maanden later gepland staat. We besluiten dat we dan ook best kunnen gaan kijken of er een deur open staat. We horen een hond blaffen en het lijkt alsof hij op het erf van het huis zit, maar we kunnen het niet goed zien.

urban exploring

Het buurhuis is bewoond en we kijken of we daar misschien iemand zien die we kunnen aanspreken. Een jonge vrouw ziet ons lopen en komt naar buiten. We groeten haar, stellen ons voor als fotografen en we vragen aan haar of zij weet wie de eigenaar is van het verlaten huis. “Ja dat huis is van ons, mijn grootvader heeft hier gewoond tot hij een paar jaar geleden is overleden”. We leggen uit dat we oude verlaten huizen fotograferen en vragen of we bij het huis mogen.

Ze gaat het voor de zekerheid vragen aan haar vader en ook hij geeft toestemming om het huis te fotograferen. Als we vragen of we ook binnen mogen zijn ze verbaasd. Waarom zouden we binnen willen kijken, daar staat alleen maar oude rommel zeggen ze. Ja precies, dat is nu net wat wij zo mooi vinden. We laten foto’s zien van andere urbex huizen waar we zijn geweest en weten hen te overtuigen van onze goede bedoelingen.

Pa vindt ons maar ‘rare Ollanders’ en verdwijnt hoofdschuddend in de schuur om verder te werken. De jonge vrouw loopt met ons mee naar binnen. Ze leidt ons rond door het huis en wijst de gevaarlijke plekken in de vloeren aan.

onderzoek
oud huis

De keuken werd af en toe nog gebruikt bij familie vergaderingen en het huis is nog bezaaid met herinneringen. Zo hangen er in de slaapkamer van de tantes van de jonge vrouw nog posters van o.a. David Hasselhoff.Het is een prachtige boerderij geweest. Of we zeker weten dat we binnen willen fotograferen nu we het gezien hebben? Ja, dat willen we zeker! en gaan aan het werk. De vrouw fotografeert zelf ook en is benieuwd naar het fotograferen met lange sluitertijden in de donkere ruimtes. Ze heeft erg veel belangstelling voor wat we doen en loopt een tijdje mee maar laat ons daarna gewoon onze gang gaan.

Voor de familie maken we ook foto’s van de buitenkant van het huis. Deze zijn voor hun privé collectie, ik plaats deze foto’s niet op social media om de locatie niet per ongeluk op die manier te verraden. We beloven haar na afloop dat we alle foto’s zullen toesturen. Ook beloven we dat we nooit de locatie van het huis zullen prijsgeven.

keuken

Na het versturen van de foto’s krijgen we een emotioneel bericht van de jonge vrouw. De familie vindt de foto’s prachtig! Ze kan niet begrijpen hoe wij dat huis zo smaakvol en vol gevoel hebben kunnen vastleggen. Ze zijn er heel erg blij mee en de vrouw bedankt ons uitbundig, mede namens de rest van de familie. Ik vraag haar wat haar favoriete foto is en ze geeft aan dat het de foto is met de fiets van haar grootvader.

Wat is het mooi om zo’n bericht te ontvangen. Het geeft veel voldoening om iets te kunnen betekenen voor een familie waarvan het ouderlijk huis met zoveel herinneringen verloren gaat. Fijn dat we door onze hobby met elkaar in contact zijn gekomen. Het huis zal inmiddels gesloopt zijn maar de foto’s zijn een tastbare, blijvende herinnering geworden. Het is telkens weer een avontuur voor mij als fotograaf, maar dit was er één met een gouden randje.

oude fiets

Reacties (12)

Your Avatar
Jan Verstraten 10 december om 14:20

Prachtig verhaal en erg mooie foto's. Heb je alleen lange sluitertijd gebruikt, of ook met flitser gefotografeerd?

Reageer hier op
Your Avatar
Brigitte Mulders 10 december om 23:20

Dank je wel voor je reactie Jan! Ik gebruik inderdaad alleen lange sluitertijden. Flitslicht is vaak hard dus daar werk ik nooit mee. Wel gebruik ik heel af en toe het zachte licht van een zaklantaarn die ik dan heen en weer beweeg door de ruimte om alles gelijkmatig te belichten gedurende de tijd dat de sluiter open staat. Maar ook dan is een lange sluitertijd een must. Een zaklantaarn wordt enkel gebruikt wanneer er geen licht is zoals in een kelder bv.

Your Avatar
Angelique de Vlam 11 december om 22:52

Geweldig Brigitte! Mooie foto’s en mooi verhaal 👍🏻

Reageer hier op
Your Avatar
Marieke den Haak 12 december om 19:11

Wat een mooi verhaal Brigitte en hierin wordt precies weergegeven waarom fotograferen zo'n mooi vak is! TOP! 😘

Reageer hier op
Your Avatar
Marcel Wiegerinck 13 december om 09:09

Hee Leuk Marieke. Jij ook hier :-)

Your Avatar
Eric-Paul Schat 12 december om 21:25

Schitterende foto’s en een heel goede blog. Complimenten. En voor mij weer een leuke locatie voor de bucket list. Bedankt!

Reageer hier op
Your Avatar
Marcel Wiegerinck 13 december om 09:13

Inderdaad een mooi verhaal Brigitte. Fotografie opent letterlijk en figuurlijk deuren. Heerlijk.

Reageer hier op
Your Avatar
Marina Van Den Eijnden 14 december om 02:32

Wat een mazzel om dit per toeval tegen te komen, en ook nog eens met zo'n mooi verhaal. Een geweldige ervaring lijkt mij. Je foto's zijn ook erg mooi.

Reageer hier op
Your Avatar
Brigitte Mulders 14 december om 21:10

Wat een leuke, lieve reacties !! Bedankt daarvoor.
Fotografie is innderdaad méér dan mooie foto's maken. Het is het vastleggen van herinneringen en bijzondere momenten. Dat maakt fotografie niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen heel waardevol.

Reageer hier op
Your Avatar
Angela Mulders 17 december om 19:43

Schitterende foto's maken dus mooie herinneringen!!!

Reageer hier op
Your Avatar
Jan Manders 7 januari om 22:41

Als urbexer heb ik ook wel eens iets aparts meegemaakt. Ik liep wat te drentelen bij een lokatie totdat vlakbij plotseling een politieauto stopte. Ik dacht meteen: ik ben betrapt door de buurt die vervolgens de politie hebben ingelicht. Maar dik wilde ook niet zomaar opstappen dus bleef maar een beetje achteloos rondhangen. Totdat ik besloot: ik zeg die de agent wat mijn bedoeling was. Na enige uitleg kon hij het wel snappen maar wees me er op om contact op te nemen met de eigenaar zodat ik toestemming kon vragen. Tja, die kende ik natuurlijk niet, alles was er verlaten en verweerd. En meneer agent kon me natuurlijk geen toestemming geven. Totdat hij me een dikke knipoog gaf, ik wist genoeg, ben naar binnen gegaan en heb er mooie platen kunnen schieten!

Reageer hier op
Your Avatar
Brigitte Mulders 9 januari om 07:40

Leuk Jan, ja vaak is dat de beste benadering, ook met buren. Gewoon vriendelijk blijven en een praatje maken.
Dank je wel voor je reactie !

Anderen bekeken ook

Meer artikelen over fotografie

Hij staat voor je klaar!
Oeps... Niet alle gegevens zijn correct ingevuld!
Foto! Clubmagazine Downloaden